August 13, 2009

postless


Kung walang PUNTO, pointless
Kung walang GAMIT, useless
Kung walang KULAY, colorless
Kung walang BUHAY, lifeless
Kung walang LASA, tasteless
Kung walang TAHANAN, homeless
Kung walang TULOG, sleepless
Kung walang TRABAHO, jobless
Kung walang TAKOT, fearless
Kung walang PAG-ASA, hopeless
Kung walang TULONG, helpless
Kung walang AMOY, odorless
Kung walang MASABI, speechless
Kung walang LIKOD, backless
Kung walang DAMIT, borless
Kung walang BAGA, TB
Kung walang SIGNAL, can not be reached
Kung walang ma-i-POST, postlesss

wala lang...

Para mas maging makabuluhan ang post na ito, gusto kong pasalamatan si ♥superjaid♥ dahil sa isang napaka-flattering na award na kanyang inihandog.. Creative Blogger Award na nilagay ko sa aking award-shelf dito --> Parangal-awards

Nais ko rin ipasa at ibahagi ang award na ito sa inyong lahat na tumatangkilik at lumilikha ng Pinoy blogs.

Tenchu berimats.... =)

August 9, 2009

Tag At Limousine

Ako po ay nakatanggap ng tag mula sa isa sa ating mga kaututang blog. Kung ano po ang TAG.. di ko po alam ang buong kahulugan ng salitang yan pagdating sa mundo ng Mundo-Malawak-Sapot o World-Wide-Web. Ang alam ko lang pagdating sa blogging ay; Kung ano ang pi-nost ng nag-tag sa akin, ganun din ang ipo-post ko. Pero bago ko ihayag ang tag na iyon hayaan niyo munang ilahad ko ang ilang reyalidad patungkol sa Limousine ng bayan, ang MRT.

Ilang taon ko na ring sinasakyan ang MRT; sa MRT ang byahe ay walang traffic at mabilis. Subalit may ilang mga hassles tayong mararanasan sa pagsakay sa Limousine ng bayan na ito, lalo kapag sasakay tayo during Rush Hours.

1. Stop Entry
Madalas itong mangyari lalo sa may North Station. Minsan pag nag stop entry ang Pila paakyat sa MRT ay umaabot na sa NLEX (North Luzon Expressway) - exsage!!

2. Samson Passengers
Mga pasaherong mala samson ang enerhiya kapag nagtulak. Yung tipong sa sobrang lakas ng tulak eh kulang nalang lulusot kana sa kabilang pinto ng tren. Minsan naman tatayo ka lang sa harap ng pinto, pagbukas na pagbukas ng pinto ng tren di mo namamalayan nasa gitna kana ng tren dahil sa tulak ng mga Samson Passengers.

3. One Square inch
Pag nasa loob ka na ng tren tila baga One Square inch nalang ang area na tinatayuan mo dahil sa sobrang sikip. Ni hindi mo na masungkit ang kulangot na nakasabit sa ilong mo. Yung tipong pag nangulangot ka eh aawayin ka ng katabi mo dahil dudugo ang ilong nya dahil matatabig mo siya. (cool)

Minsan naisip ko tuloy -- Bakit di kaya i-sub-contract ng MRT ang Camella para malutas ang problema sa kasikipan ng kanilang mga train?



Bulilit (by Camella)


Anyway eto na po yung paksa mula sa tag na natanggap ko galing kay Karen. Ito ay patungkol sa kalalagayan ko sa ilang aspeto ng Buhay.

PAMILYA/FAMILY
Cool.. Thank God, HE makes everything OK within the family..

PAG-IBIG/LOVE
Cool.. Thank God, HE makes everything OK with regards to Loving my family, Loving my neighbors and Loving my love-ones.. Thank God HE loves us unconditionally and immeasurably...

PINANSYAL/FINANCIAL
Cool.. Thank God, HE is our Great provider... God's economy is different from the worlds economy.. =)

PAGKILOS/MOVING/ACTION/ACTIVITIES
Cool.. Thank God, HE is in control over all of my life's activities.. Without Him I can do nothing..

Anything can be cool if God is in the center of our Lives..

JEREMIAH 29:11 - 13
11 For I know the plans I have for you,” says the Lord. “They are plans for good and not for disaster, to give you a future and a hope. 12 In those days when you pray, I will listen. 13 If you look for me wholeheartedly, you will find me.


August 2, 2009

She's Out Of My Life (replay)

FYI: Ang entry na ito ay urihinal na naipaskil noong buwan ng Marso dos-mil-nuwebe

Ika-walo ng umaga, Martes, Ika-labimpito ng Marso Dalawanlibo at Siyam.
Panahon ng summer subalit maulan, marahil bunsod ito ng global warming at climate change.


Maaga pa lamang ay kasama ko na siya. Sa loob ng FX ay nahihirapan akong huminga. Hindi ko mailabas kung ano man ang nasa aking kalooban. Nakakahiya sa kapwa ko pasahero. Sapagkat kulob ang FX, kahit mahinang bulong ay maaring marinig. Pinilit kong itinago ang aking nararamdaman sa mga oras na iyon. Ang ilan sa mga pasahero ay mahimbing na natutulog dahil siguro sa puyat at pagod at dahil kailangan din nilang gumising ng maaga upang makapasok sa trabaho. Ayaw kong ako ang maging dahilan ng pagka-antala ng kanilang panandaliang pamamahinga at pag-idlip sa loob ng sasakyan.

Tiniis ko ang pagsisikip ng aking dib-dib, mahirap huminga sa ganitong kalagayan. Tahimik lamang ako at hindi nagsasalita mula Zabarte hangang Quezon Avenue. Lumipas ang ilang oras at pagdaka'y narating din ng sasakyan ang MRT-Quezon Avenue. Dali-dali akong bumaba sa FX, maraming tao sa kalsada, naglalakad, patungo sa kung saan. Hindi pa rin tumitila ang ulan at hindi pa rin ako naiibsan sa aking nararamdaman.

Nagtungo ako sa isang lugar na kung saan hindi ako gaano mapapansin. Dagli-dagli kong inilabas ang tissue mula sa aking bag at akoy suminga. Haaaaay ang sarap at lumuwag rin ang aking pakiramdam. Biglang umaliwalas ang aking mundo, kanina pa nakabara ang sipon na iyon sa ilong ko.

Pag-lipas ng ilang segundo ay aking naulinigan ang awitin ni Michael Jackson na pinamagatang She's Out Of My Life.

She's out of my life
She's out of my life
And I don't know whether to laugh or cry
I don't know weather to live or die
And it cuts like a Knife, She's out of my life

She's out of my hands
It's out of my hands
To think for two years she was here
And I took her for granted I was so Cavalier
Now that the way That it stands, She's out of my hands

So i've learned that love's not possession
And i've learned that love won't wait
And I've learned that love needs to wait
Now But i've learned that love need to be expressed
But i've learned too late

She's out of my life
She's out of my life
Damned Indecision and cursed pride
Kept my love for her looked up deep inside

and it cuts like a knife
She's out of my life...


Nung mga oras na iyon, naalala ko ang aking sipon, She's out of my life...

Natutunan ko na ang sipon pala ay parang isang kaibigan. Ano mang lagkit at hirap ang inyong pinagdaanan, dadating at dadating ang panahon na kayo'y magwawalay at ika'y kanyang iiwan. Ganun pa man, meron at meron ding darating na mga bagong kaibigan. Tulad din ng sipon, kakasinga mo pa lamang, maya-maya'y meron ka na namang mararamdaman.